wtorek, 28 grudnia 2010

Gliniane dzbanki,garnki i garnuszki

Witam, dziś przedstawiam informacje, jakich doszukałam się na temat garncarstwa na Podlasiu...

 W przeszłości jednym z najbardziej rozpowszechnionych rzemiosł na Podlasiu było garncarstwo.
Wyroby garncarskie miały szerokie zastosowanie w życiu codziennym każdego gospodarstwa rolnego.
Garncarzami byli niejednokrotnie miejscowi rolnicy, którzy w wolnym od prac polowych czasie,zajmowali się wyrobem naczyń.
W tradycji rodzinnej umiejętność lepienia garnków przekazywana była z pokolenia na pokolenie, z ojca na syna.
Największe skupiska rodzin zajmujących się tym najstarszym z rzemiosł znajdowały się w Czarnej Wsi Kościelnej, Chrabołach, Hryniewiczach Dużych, Suszynie oraz Poniklicy.Wynikało to z łatwości pozyskiwania surowca występującego w dużych ilościach na tych terenach. Było to zajęcie bardzo powszechne i proste.Na początku wyrabiano potrzebne w gospodarstwie naczynia lepiąc je z gliny bez użycia koła garncarskiego.Wynalazek techniczny, jakim niewątpliwie było wynalezienie koła garncarskiego , spowodował prawdziwą rewolucję w garncarstwie.Od tego czasu garncarstwo nie było tylko dodatkowym zajęciem niektórych rolników , zaistniało ono jako oddzielny zawód.
Najczęściej na wiosnę przy dużych roztopach zbierano zwilżoną glinę.Gotowe naczynia niejednokrotnie ozdabiano,choć w naszym regionie gliniane naczynia zdobiono skromnie i z umiarem. Na podlasiu najpopularniejsze były tak zwane "siwaki", wypalane na czarno inaczej "dymiane", często też zdarzały się wyroby czerwone tak zwane biskwitowe, wypalane na czerwono.
Link z warsztatów garncarskich  http://www.youtube.com/watch?v=Fz6WMmDqiP0

1 komentarz:

  1. Pamiętam, że kiedyś, na szkolnej wycieczce, widziałam, jak wyrabia się takie "siwaki". I bardzo żałowałam, że nie mogłam spróbować, ale widocznie organizatorzy woleli nie ryzykować :D

    OdpowiedzUsuń